شماره ۱۹۱ - چه ز نظّاره برد دیده که حیرانش نیست؟

چه ز نظّاره برد دیده که حیرانش نیست؟
به چه دل جمع کند آنکه پریشانش نیست؟ ۱

حیرت صورت دیوار چنین می‌گوید
که درین خانه کسی نیست که حیرانش نیست ۲

دست امیّد من و بخت رسایی هیهات
این غباریست که بر گوشة دامانش نیست ۳

نفس نغمه طرازم به خیال رخ دوست
عندلیبی‌ست که پروای گلستانش نیست ۴

به چه امید نهم دل که درین گوشة چشم
نگهی نیست که صد بار نگهبانش نیست ۵

شوخی طبع مرا هست بهاری که در او
بلبلی نیست که صد غنچه غزلخوانش نیست ۶