شماره ۲۲۵ - هم بخت نامساعد هم زلف یار باعث

هم بخت نامساعد هم زلف یار باعث
این تیره‌روزی ما دارد هزار باعث ۱

در دهرِ نامساعد راحت چه گونه بینم
نه آسمان موافق، نه روزگار باعث ۲

کس غم چه‌سان نبیند، کس شاد چون نشیند؟
این را هزار مانع، آن را هزار باعث ۳

در ترک مطلب آمد آسوده دل نشستن
بی‌مطلبی نخواهد در هیچ کار باعث ۴

هر جا که کارفرما عشق است و عشق صادق
بی‌قدر شد مرجّح بی‌اعتبار باعث ۵

ما را به بازدیدی ننواختیّ و گردید
هم منفعل تماشا هم شرمسار باعث ۶

در وعدة تو فیّاض گر چشم باخت لیکن
کس را گنه نباشد شد انتظار باعث ۷