شماره ۲۹۸ - به آن رخ جلوة خور می‌توان کرد

به آن رخ جلوة خور می‌توان کرد
به آن لب کار شکّر می‌توان کرد ۱

گلستان گر ز رویت برفروزد
چراغ از رنگ گل بر می‌توان کرد ۲

فریب بوسه زان لب می‌توان خورد
خیال آب کوثر می‌توان کرد ۳

توان گر یک گره زان زلف برداشت
دو عالم را معطّر می‌توان کرد ۴

لبت قند مکرّر می‌توان گفت
سخن را زان مکرّر می‌توان کرد ۵

چو جوهر غوطه در خون می‌توان زد
شنا در آب خنجر می‌توان کرد ۶

به کوی عشق رخسارم گواهست
که اینجا خاک را زر می‌توان کرد ۷

قیامت گر شب وصل تو باشد
ز هجران شکوه‌ای سر می‌توان کرد ۸

غرض گر قتل فیّاض است هجران
چه حاجت فکر دیگر می‌توان کرد ۹