هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از مفاهیمی مانند محبت، دیوانگی، شراب عشق، و تجلی معنویت سخن می‌گوید. شاعر از عشق به معشوق، مستی ناشی از آن، و مفاهیم نمادین مانند خون منصور و پروانه‌ی شمع استفاده می‌کند. همچنین، به موضوعاتی مانند ناتوانی در برابر عشق، قدرت معنوی، و فیض الهی اشاره دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی اشارات مانند 'شراب' و 'خون منصور' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا نیاز به توضیح داشته باشد.

شماره ۴۷۳ - شرابم عشوة یارست و ساغر چشم مخمورش

شرابم عشوة یارست و ساغر چشم مخمورش
محبّت نشئة سرشارش و دیوانگی شورش ۱

کدامین باده ساقی در قدح دارد دگر امشب
که با هر قطره می‌جوشد به دعوی خون منصورش ۲

دلم در محفلی پروانة شمع تجلّی شد
که در معمورة ایمن نه موسی بود و نه طورش ۳

دل از پای ملخ عرض تجمّل در نظر دارد
در آن وادی که از وحشت سلیمانی است هر مورش ۴

دلی کز چین زلفی گوشة آسایشی دارد
تواند ناز کردن تا ابد بر چین و فغفورش ۵

ظفر در ناتوانی‌هاست مردان ره دل را
چرا فرهاد می‌نازد بدین بازوی پر زورش ۶

ز روح حافظم فیّاض این فیض است ارزانی
که تربت تا ابد از فیض معنی باد پر نورش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۷۲ - به گوش درد دلم گاه گاه می‌رسدش
گوهر بعدی:شماره ۴۷۴ - ترحّم از نظر افتادگان چشم مخمورش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.