شماره ۶۳۷ - گرت هواست به هر نیک و بد به سر بردن

گرت هواست به هر نیک و بد به سر بردن
دلی چو آینه باید به دست آوردن ۱

به هرزه جان چه کَند کوهکن نمی‌داند
که روزی دگران را نمی‌ توان خوردن ۲

به جانفشانی اگر ابروت اشاره کند
توان به دست اجل مفت جان به در بردن ۳

ستم به حال دل دشمنان ستم باشد
دلی که دوست نداری چه باید آزردن! ۴

به آب زندگی خضر کس نپردازد
به حسرت لب لعل تو تا توان مردن ۵

چه غم به معجزة نوح کار اگر افتد
که دامن مژه‌ای می‌توانم افشردن ۶

به گلبنم که نظر کردة خزان بلاست
گل همیشه بهارست ذوق پژمردن ۷

چنان طراوت گل ریخت موج بر سر هم
که در هوای چمن غوطه می‌توان خوردن ۸

چه می‌خوری غم دلگیری از فلک فیّاض
چو آبِ آینه شو دل نهادِ‌ افسردن ۹