غزل ۱۶۰ - گر دیده به دریوزهٔ دیدار نیاید

گر دیده به دریوزهٔ دیدار نیاید
دل در نظر یار چنین خوار نیاید ۱

ور دعوی جانبازی عشقی نکند دل
بر جان کسی اینهمه آزار نیاید ۲

فرماندهی کشور جان کار بزرگیست
نو دولت حسنی، ز تو این کار نیاید ۳

ندهد دل ما گوشهٔ هجر تو به صد وصل
عادت به قفس کرده به گلزار نیاید ۴

با بوی بسازم که گل باغچه ی وصل
بیش از بغل و دامن اغیار نیاید ۵

ناپخته ثمر اینهمه غوغای خریدار
نوباوه ی این باغ به بازار نیاید ۶

بس ذوق که حاصل کند از زمزمهٔ عشق
از وحشی اگر یار مرا عار نیاید ۷