غزل ۱۶۶ - المنةلله که شب هجر سر آمد

المنةلله که شب هجر سر آمد
خورشید وصال از افق بخت برآمد ۱

صد شکر که زنجیری زندان جدایی
از حبس فراق تو سلامت به درآمد ۲

شد نوبت دیدار و زدم کوس بشارت
یعنی که دعای سحری کارگر آمد ۳

جان بود ز هجر تو مهیای هزیمت
این بود که ناگاه ز وصلت خبرآمد ۴

بیخود شده بود از شعف وصل تو وحشی
زو درگذر ار او به درت دیرتر آمد ۵