هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و درد ناشی از آن است. شاعر از گلگون بودن روی معشوق به دلیل خون دل خوردن خود سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که سینه‌اش از داغ عشق پر از گل‌های امید است. دیدار معشوق را مانند عید می‌داند و در غیر این صورت، زندگی برایش بی‌رنگ و زرد است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به درد و رنج عشق نیاز به بلوغ ذهنی دارد.

شماره ۱۸ - امروز که دیدار تو ما را عیدست

امروز که دیدار تو ما را عیدست
از داغ تو سینه گلشن امیّدست ۱

گلگونة روی تو ز خون دل ماست
ورنه زردی لازمة خورشیدست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷ - ای شعله ز دست خوی بیدادگرت
گوهر بعدی:شماره ۱۹ - فیّاض دگر عشق عبارت دادست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.