غزل ۱۸۲ - کاری نشد از پیش و ز کف نقد بقا شد

کاری نشد از پیش و ز کف نقد بقا شد
این نقد بقا چیست که بیهوده فنا شد ۱

اظهار محبت به سگ کوی تو کردیم
گفتیم مگر دوست شود دشمن ما شد ۲

دل خون شد و از دیدهٔ خونابه فشان رفت
تا رفته‌ای از دیده چه گویم که چها شد ۳

با جلوهٔ حسنت چه کند این تن چون کاه
انوار تجلیست کزان کوه ز پا شد ۴

رفتیم به خواب غم از افسانهٔ وحشی
او را که به عشرتگه ما راهنما شد ۵