هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از ناامیدی و رنج خود از اعتماد به نامحرم (بیگانه) و نیاز به محرم (دوست قابل اعتماد) سخن میگوید. او از این که به نامحرم اعتماد کرده و نتیجهای جز درد و بیداد نگرفته، شکایت میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی مانند خیانت و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شماره ۱۳۸ - کردم برِ نامحرم اگر داد از تو
کردم برِ نامحرم اگر داد از تو
داد از تو بتا و داد و بیداد از تو ۱
محتاج به محرمم چرا میکردی
تا کار به نامحرمم افتاد از تو! ۲
داد از تو بتا و داد و بیداد از تو ۱
محتاج به محرمم چرا میکردی
تا کار به نامحرمم افتاد از تو! ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷ - ای دوست که با چهرة زردیم از تو
گوهر بعدی:شماره ۱۳۹ - از پیش من ای ماه جهان گرد مرو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.