شمارهٔ ۱۰۰ - مطلع ثانی

کای باقبال جهانگیر و ممالک پیمای
وی مصور ز رخت معنی تایید خدای ۱

تخت از صولت کام تو بود کیوان پوی
تاج از دولت فرق تو بود فرقدسای ۲

گرد گوی دم اسبت مه افلاک مسیر
گرد نعل سم خنگت گل خورشید اندای ۳

باد باسیر سمند تو یکی بیهده گرد
عقل با ذوق سلیم تویکی هرزه درای ۴

هرشب از سهم کیی کاخ شکوهت مریخ
پرد از خواب چنان کش شکند طاق سرای ۵

هردم از رعب کله گوشه قدرت کیوان
بجهد از جای چنان کش گسلد بند قبای ۶

کلک بشکست قضا دفتر پیچید قدر
هربلد را که شد اخلاق تو فرمان فرمای ۷

مهر خاور را در محضر تو سر برسنگ
جند اختر را درکشور تو پا درلای ۸

کیست فردوس که نبود بر بزمت مدهوش
چیست دوزخ که نماند گه رزمت دروای ۹

ابر اگر با تو رود اوج بگو باد مسنج
بحر اگر با تو زند موج بگو آب مسای ۱۰

تا موالید سه و عقل ده و ارکان چار
بر درت هفت فلک یک جهتی پشت دوتای ۱۱