هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق، زلف‌های او، چشمانش، و دیگر ویژگی‌های ظاهری او سخن می‌گوید. شاعر از عشق خود و تأثیرات آن بر روح و روانش می‌نویسد و از احساسات پرشور و آتشین خود صحبت می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۲ - تسکین خاطر آورد آن روی مهوشم

تسکین خاطر آورد آن روی مهوشم
یاللعجب که جوش برد از دل آتشم ۱

گر ابروی کمان تو سازد هزار صید
گو یدکه کم نگشته خدنگی زترکشم ۲

قدت بناز دل برد و رخ بعشوه جان
بیچاره من که غارتی این کشاکشم ۳

هردم بدیده صورت زلفت کنم خیال
نقشی بر آب میزنم از بس مشوشم ۴

خال و خط و لب و ذقن و زلف و عارضت
هر یک دو چاره کرده بسودای این ششم ۵

من صرع دار عشقم و نشگفت ای پری
گر پیش ابروان هلالیت در غشم ۶

جیحون شراب چیست که با چشم آن نگار
من می نخورده مستم و بی باده سرخوشم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱ - دوش درخواب همی خنجر جانان دیدم
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - کی دست زدامنت بدارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.