شمارهٔ ۳۱ - در مدح و شکایت و گله و طلب عنایت و شفاعت وصله

ای خواجه ای که نیستت از خواجگان نظیر
بر کهتران عزیزی و بر مهتران خطیر ۱

هستی تو آن رشید که از رشد دولتت
بر چرخ بخت ماه سعادت بود منیر ۲

باهمت بلند تو بهتر زمین پست
با دولت جوان تو خوش تر جهان پیر ۳

کوهی ز بخشش تو گرانی بود سبک
طفلی ز خانه تو صغیری بود کبیر ۴

در خواجگی به فخر پذیرفته ام تو را
در بندگی به فضل رهی را فرا پذیر ۵

زین کارمان برآر چو موی از میان ماست
با ما چرا شدستی چون کارد با پنیر ۶

از تو شکایتی نکنم پیش کردگار
گر تو عنایتیم کنی در بر امیر ۷

در بندمان مدار و نشانهای کژ مده
ما را به پا مگیر و با دست راست گیر ۸