شمارهٔ ۵۷ - در غزل است

کسی در عشق تو دلریش باشد
که مسکین عاشق و درویش باشد ۱

ز شادیها شود بیگانه آن دل
که با اندوه عشقت خویش باشد ۲

هر آن کو صحبت سیمرغ جوید
به هر حالی محال اندیش باشد ۳

فغان از چشم مست تو که پیوست
موافق سوز و کافرکیش باشد ۴

بود درمان هجرت درد عاشق
که یاد گرگ رنج میش باشد ۵

پسندی کز لب نوشینت ای جان
جهان را نوش و ما را نیش باشد ۶

هر آن کو عشق بازد با تو معشوق
زهر عاشق بتر دلریش باشد ۷

ندانی پس نگارینا که آن را
که بامش بیش برفش بیش باشد ۸

پس از هر سروری باشد قوامیت
ولی در عشق بیش از پیش باشد ۹