هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولانا یا یکی از شاعران صوفیمسلک است که به موضوعاتی مانند رهایی از تعلقات دنیوی، عشق الهی، انتظار و حسرت میپردازد. شاعر از بیخودی، انتظار بیپایان و عشق بیحد به معشوق الهی سخن میگوید و از تعلقات مادی و اعتبارهای دنیوی دوری میجوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و اصطلاحات صوفیانه دارد.
شماره ۵۸ - رویت گل سرسبد لاله زارها
رویت گل سرسبد لاله زارها
خطت متاع قافله نوبهارها ۱
در بوستان ز حسرت پابوس سرو تو
خمیازه می کشند لب جویبارها ۲
رفتار تو گرفته سر راه کبک را
تمکین تو شکسته سر کوهسارها ۳
ای چشمه حیات تغافل ز حد گذشت
موج سراب اشک من است آبشارها ۴
هرگز ز دیدنت نشود سیر چشم ما
بی انتهاست سلسله انتظارها ۵
تنگ است جامه گل رعنا به دوش من
آسوده ام ز پیرهن اعتبارها ۶
زین قوم مرده دل چه طمع می کند کسی
بینند پیش پا به چراغ مزارها ۷
وقت است سیدا ز پی بیخودی رویم
ما را گداخت پیرویی اختیارها ۸
خطت متاع قافله نوبهارها ۱
در بوستان ز حسرت پابوس سرو تو
خمیازه می کشند لب جویبارها ۲
رفتار تو گرفته سر راه کبک را
تمکین تو شکسته سر کوهسارها ۳
ای چشمه حیات تغافل ز حد گذشت
موج سراب اشک من است آبشارها ۴
هرگز ز دیدنت نشود سیر چشم ما
بی انتهاست سلسله انتظارها ۵
تنگ است جامه گل رعنا به دوش من
آسوده ام ز پیرهن اعتبارها ۶
زین قوم مرده دل چه طمع می کند کسی
بینند پیش پا به چراغ مزارها ۷
وقت است سیدا ز پی بیخودی رویم
ما را گداخت پیرویی اختیارها ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷ - یارب از دارالشفای خود دوایی ده مرا
گوهر بعدی:شماره ۵۹ - خاک مجنون داد تا بر باد آه سرد ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
