هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر عرفانی، مذهبی و اجتماعی بهره می‌برد. شاعر از مفاهیمی مانند آرامش، جود و بخشش، رنج و تلاش، و اشاره‌هایی به کربلا و شهیدان استفاده کرده است. همچنین، تضاد بین دنیاپرستی و معنویت را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به رنج و شهادت ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۶۳ - غبار گرد بادم توتیای چشم اخترها

غبار گرد بادم توتیای چشم اخترها
پریشان کرد صحرای جنونم مغز در سرها ۱

ز خون تشنگان میخانه دشت کربلا باشد
چو سرهای شهیدان خاک می لیسند ساغرها ۲

نباشد بهره از اموال خود دنیاپرستان را
صدف را تر نمی گردد گلو از آب گوهرها ۳

نشان از کعبه مقصود دهد انگشت مکتوبم
شکسته در تلاش نامه ام بال کبوترها ۴

ز چشمم بسته رخت هستی خود خواب آسایش
کف پهلوی من سیلی زند بر روی بسترها ۵

به عالم کار می سازند اهل جود سایل را
همین آواز می آید به گوش از حلقه درها ۶

منه در زیر گردون سیدا پهلوی راحت را
چه آساید کسی در سایه این کهنه منظرها ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۲ - به گلشن چون برافروزد ز می رخسار چون گل را
گوهر بعدی:شماره ۶۴ - ای بهار لطف تو آبروی بستان‌ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.