شماره ۸۸ - در نظر روزی که آرد آن نگار آئینه را

در نظر روزی که آرد آن نگار آئینه را
سرکشد هر صبح خورشید از کنار آئینه را ۱

در نمد پیچیده است آئینه را مشاطه گر
بس که کرده عکس رویش شرمسار آئینه را ۲

خورده از خورشید صد ره لشکر انجم شکست
از نظر افگنده روی او هزار آئینه را ۳

بس که باشد آن پری رو عاشق دیدار خود
تا قیامت کی گذارد از کنار آئینه را ۴

از هوس دل صاد گردان تا شوی صاحب نظر
اینقدر مگذار در زیر غبار آئینه را ۵

نقش شیرین بی ستون را جان درآرد در بدن
گر نماید کوهکن در کوهسار آئینه را ۶

داغ ها در سینه روشندلان از دست اوست
کرده روی خالدارش لاله زار آئینه را ۷

می کشیدنهایت ای ساقی به عالم روشن است
پیش رندان از بغل بیرون برآر آئینه را ۸

روی خود آلوده چشم هوسناکان مکن
کی بود در پیش کوران اعتبار آئینه را ۹

گر نپردازی به احوال دلم با من سپار
قدردانی نیست جز آئینه دار آئینه را ۱۰

هر که روی آرد به دنیا می شود غافل ز مرگ
سیدا نبود جز از پشت کار آئینه را ۱۱