هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر درد و رنج شاعر از ناملایمات زندگی و ناامیدیهای اوست. او از بیتدبیری، بیماری، و غمهایش سخن میگوید و از خداوند طلب کمک و یاری میکند. همچنین، او از تنهایی و بیپناهی خود و نبود تکیهگاه در زندگی شکایت دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و غمانگیز این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامفهوم باشد. همچنین، درک کامل مضامین آن نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۳ - می کند سرو از حد غماز بازار مرا
می کند سرو از حد غماز بازار مرا
راهزن از راه گرداند خریدار مرا ۱
کوچه ها شبها سفید از پرتو مهتاب نیست
آسمان کردست پای انداز دستار مرا ۲
غنچه ام از سینه نتواند نفس بیرون کشید
سبزه بیگانه دارد سبز گلزار مرا ۳
خانه آئینه را تصویر باشد پاسبان
تکیه گاهی نیست غیر از سایه دیوار مرا ۴
خاکساری می کند آهندلان را مهربان
می کشد سوزن به چشم خود ز پا خار مرا ۵
از رگ گل متکای من بود باریک تر
قوتی یارب کرم فرما مددگار مرا ۶
کشتی امید من افتاده در گرداب غم
کیست بیرون آورد زین آسیا بار مرا ۷
بهر درمان جانب حکمت پناهان چون روم
از دوا پرهیز فرمایند بیمار مرا ۸
ناخن تدبیرها ای سیدا از دست رفت
چرخ دارد در گره سر رشته کار مرا ۹
راهزن از راه گرداند خریدار مرا ۱
کوچه ها شبها سفید از پرتو مهتاب نیست
آسمان کردست پای انداز دستار مرا ۲
غنچه ام از سینه نتواند نفس بیرون کشید
سبزه بیگانه دارد سبز گلزار مرا ۳
خانه آئینه را تصویر باشد پاسبان
تکیه گاهی نیست غیر از سایه دیوار مرا ۴
خاکساری می کند آهندلان را مهربان
می کشد سوزن به چشم خود ز پا خار مرا ۵
از رگ گل متکای من بود باریک تر
قوتی یارب کرم فرما مددگار مرا ۶
کشتی امید من افتاده در گرداب غم
کیست بیرون آورد زین آسیا بار مرا ۷
بهر درمان جانب حکمت پناهان چون روم
از دوا پرهیز فرمایند بیمار مرا ۸
ناخن تدبیرها ای سیدا از دست رفت
چرخ دارد در گره سر رشته کار مرا ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۲ - بهر روزی آسمان کردست سرگردان مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۰۴ - مکن از بهر روزی پیشه خود بینوایی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.