هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد فراق و دوری معشوق مینالد و از شوریدگی و بیقراری خود سخن میگوید. او از ربودن دامن معشوق و بسته شدن لبهای خموش خود شکایت دارد و میپرسد که پس از رفتن معشوق، چه کسی خواهد توانست جای خالی او را پر کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به کار رفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۲۰۴ - ز من رنجیده یی صیاد هوش من که خواهد شد
ز من رنجیده یی صیاد هوش من که خواهد شد
کلید قفل لبهای خموش من که خواهد شد ۱
لب لعل خود از پرسیدن احوال من بستی
حریف سرمه آواز گوش من که خواهد شد ۲
به صد جان می خریدم باده از میخانه چشمت
به رویم بستی این در می فروش من که خواهد شد ۳
چو گل در سینه پنهان بود از وصل تو راز من
ربودی دامن از کف پرده پوش من که خواهد شد ۴
به جانم شورشی چون سیدا افگندی و رفتی
تو خود برگو زبان بند خروش من که خواهد شد ۵
کلید قفل لبهای خموش من که خواهد شد ۱
لب لعل خود از پرسیدن احوال من بستی
حریف سرمه آواز گوش من که خواهد شد ۲
به صد جان می خریدم باده از میخانه چشمت
به رویم بستی این در می فروش من که خواهد شد ۳
چو گل در سینه پنهان بود از وصل تو راز من
ربودی دامن از کف پرده پوش من که خواهد شد ۴
به جانم شورشی چون سیدا افگندی و رفتی
تو خود برگو زبان بند خروش من که خواهد شد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۳ - مرا ای بی مروت مهربان گردی چه خواهد شد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۵ - ز دنیا هر که شد لبریز عمرش بی بقا گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.