هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از غم و اندوه عمیق خود سخن میگوید که به حدی است که همه چیز را تحت تأثیر قرار داده است. او احساس میکند که همه چیز، از جمله شادیها و آرامشهای زندگی، در حال ترک او هستند. تصاویری مانند رفتن دود از دماغ، گل کردن آتش، رفتن مرهم از داغ، و رفتن روشنی از شمع و روغن از چراغ، همه نشاندهنده از دست دادن و ناامیدی هستند. حتی طبیعت و محیط اطرافش نیز گویا از او دور میشوند. شاعر با بیان این احساسات، عمق غم و تنهایی خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل احساسات عمیق و پیچیده مانند غم، اندوه و تنهایی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و تصاویر شعری ممکن است به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز داشته باشد.
شماره ۲۶۶ - خیر بادش می کنم دود از دماغم می رود
خیر بادش می کنم دود از دماغم می رود
آتشم گل می کند مرهم ز داغم می رود ۱
می کند اسباب عیش از خانه ام عزم سفر
روشنی از شمع و روغن از چراغم می رود ۲
در برم دل می تپد از چهره رنگم می پرد
بلبل و گل خانه خیز از صحن باغم می رود ۳
شیشه من از وداعش سنگ بر سر می زند
خون به جای باده از چشم ایاغم می رود ۴
سیدا از بس که خود را در غمش گم کرده ام
هر که را می بینم از بهر سراغم می رود ۵
آتشم گل می کند مرهم ز داغم می رود ۱
می کند اسباب عیش از خانه ام عزم سفر
روشنی از شمع و روغن از چراغم می رود ۲
در برم دل می تپد از چهره رنگم می پرد
بلبل و گل خانه خیز از صحن باغم می رود ۳
شیشه من از وداعش سنگ بر سر می زند
خون به جای باده از چشم ایاغم می رود ۴
سیدا از بس که خود را در غمش گم کرده ام
هر که را می بینم از بهر سراغم می رود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۵ - به استقبال چشمت فتنه از هر سوی صف بندد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۷ - ای پسر آنها که پیش از برگ بارت داده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.