شماره ۴۵۴ - از ریاضت نفس را کردم کباب خویشتن

از ریاضت نفس را کردم کباب خویشتن
پشه گیرم گرد ساقی از شراب خویشتن ۱

آرزوی صبح همچون شمع چشمم را گداخت
سوختم در انتظار آفتاب خویشتن ۲

بی قرار بسمل تیغ خودم جان می دهم
گشته سیماب را از اضطراب خویشتن ۳

صرف کردم عمر خود با دوستان منقلب
ریختم در شیشه ساعت گلاب خویشتن ۴

پیش مرگ خویش چون پروانه کردم بزم را
چشم تا چون شمع پوشیدم ز خواب خویشتن ۵

حلقه بر درهای کوی اغنیا دست رد است
سایل از زنجیر می یابد جواب خویشتن ۶

چشم نگشایم نگیرم یوسفی تا در کنار
بس که هر شب گرگ می بینم به خواب خویشتن ۷

سیدا از بس که دارم داغ بر بالای داغ
از نمک می ریزم آتش در کباب خویشتن ۸