هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از غم و اندوه خود میگوید و خود را به ابریشم خراب و ماکویی با سینه چاک تشبیه میکند. او بر دکان جامهباف آویخته شده و از زبان شانهاش صدای «ما را چه باک» میآید.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شمارهٔ ۴۱ - جامه باف
از غم آن جامه باف امروز خواهم شد هلاک
همچو ابریشم خرابم همچو ماکو سینه چاک ۱
بر دکانش خویش را چون پار سنگ آویختم
از زبان شانه اش آمد صدا ما را چه باک ۲
همچو ابریشم خرابم همچو ماکو سینه چاک ۱
بر دکانش خویش را چون پار سنگ آویختم
از زبان شانه اش آمد صدا ما را چه باک ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۰ - مسگر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۲ - جامه باف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
