هوش مصنوعی:
شاعر از دیدن موزهای که امشب پناهگاه او بوده سخن میگوید و بیان میکند که از خود دور شده تا موزه را از پای او بکشد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شمارهٔ ۸۸ - موزه دوز
موزه دوز امرد که امشب دیده شد مأوای او
رفتم از خود تا کشیدم موزه را از پای او ۱
رفتم از خود تا کشیدم موزه را از پای او ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۱۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۸۷ - مخمل فروش
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۹ - موزه دوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
