شمارهٔ ۴۲ - در مدح مولی‌الموالی حضرت علی علیه‌السلام

مکین مسند شاهی علیست جل‌جلال
خدیو ملک الهی علیست جل جلال ۱

اگر که تشنه فیضی بیا بسوی علی
که بحر نامتناهی علیست جل جلال ۲

شهی کز او ز ازل تا ابد بملک وجود
بپاست رایت شاهی علیست جل جلال ۳

شهنشهی که بخیلش ز فرط جاه و شرف
ملایکند سپاهی علیست جل جلال ۴

جمال آنکه ز هر آینه توانی دید
برون ز فکرت واهی علیست جل جلال ۵

کسیکه جملهٔ ذرات بر ولایت او
ز جان دهند گواهی علیست جل جلال ۶

یگانهٔی که ز ذاتش صفات حضرت حق
ظهور یافت کماهی علیست جل جلال ۷

جلیس احمد عرشی علی است عز علا
انیس یوسف چاهی علیست جل جلال ۸

به یونس آنکه شد از راه لطف مونس و داد
نجاتش از دل ماهی علیست جل جلال ۹

کلیم چون ارنی گفت هاتفی گفتش
حق ار مشاهده خواهی علیست جل جلال ۱۰

شهی که سلسلهٔ انبیا بوقت بلا
به او شدند پناهی علیست جل جلال ۱۱

زمین معرکه و روی خصم آنکه نمود
برنک لعلی و کاهی علیست جل جلال ۱۲

مهی که داده بر ایام بهر نظم جهان
نظام سالی و ماهی علیست جل جلال ۱۳

کسی کز اوست بجا هر قدر شریعت را
اوامر است و نواهی علیست جل جلال ۱۴

بامر و نهی الهی چو نیک درنگری
همیشه آمر و ناهی علیست جل جلال ۱۵

همان کسی که جهان پر کند ز عدل و دهد
بظلم و جور تباهی علیست جل جلال ۱۶

صغیر را ز کرم آنکه رو سفید نمود
بحال نامه سیاهی علیست جل جلال ۱۷