شماره ۱ - ای ازلی ذات از عیوب مبرا

ای ازلی ذات از عیوب مبرا
ای ز صفات تو هستی آمده پیدا ۱

بهر ظهور کمال نور صفاتت
کرده کمال ظهور در همه اشیا ۲

کی تو نهان بوده ای ز دیده که باشد
از در و دیوار جلوهٔ تو هویدا ۳

جز تو که از چوب میوه‌ها بنماید
جز تو که آرد ز خاک لاله حمرا ۴

بر سر هر شاخ گل بطرف گلستان
مرغ نباشد مگر به ذکر تو گویا ۵

از تو عیان حسن و عشق هر دو که هستی
صانع زلف مسلسل و دل شیدا ۶

از پی زینت فزائی چمن حسن
آوری از چشم مست نرگس شهلا ۷

بار خدایا تویی که ذکر تو گویند
در همه دیر و حرم کنشت و کلیسا ۸

در طرق اعتقاد سوی تو پویند
جمله یهود و مجوس و مسلم و ترسا ۹

از تو بهر دل که نور معرفتی تافت
دم نتواند زدن دگر ز من و ما ۱۰

وصف تو را نی همین صغیر نه در خور
مانده در این ره به جا چه پیر و چه برنا ۱۱