هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر درد فراق و اشتیاق به دیدار معشوق است. شاعر از تاریکی دل و چشم در نبود معشوق می‌گوید و اشتیاق خود را با تصاویری مانند تیر مژگان و ناله‌های جانسوز توصیف می‌کند. همچنین، به موضوعاتی مانند بندگی در برابر زیبایی معشوق، خاکساری در راه عشق، و حرص انسان به مال دنیا اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند حرص و آز یا ناله‌های جانسوز ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

شماره ۱۶ - گر نبینم روزی آن مهر جهان افروز را

گر نبینم روزی آن مهر جهان افروز را
تیره تر از شب به بیند چشم من آن روز را ۱

دل بشوق تیر مژگانش کشد از دیده سر
تا مگر گردد هدف آن ناوک دل دوز را ۲

خواست تا خلق جهانش بنده فرمان شوند
زان خدایش داد این حسن جهان افروز را ۳

شد سر نالایقم خاک ره پیر مغان
اختر مسعود بین و طالع فیروز را ۴

دایمم در نیستی رغبت فزاید آنچنانک
حرص افزاید حریص سیم و زراندوز را ۵

چنگ از من یاد دارد این خروش دلخراش
نی زمن آموخته این نالهٔ جان سوز را ۶

کس به عالم کی شود استاد در کاری صغیر
تا نکو شد خدمت استاد کارآموز را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵ - شد بزلف یار هر که مبتلا
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - موشکافی به جهان گرچه بود پیشهٔ ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.