شماره ۱۵ - شد بزلف یار هر که مبتلا

شد بزلف یار هر که مبتلا
پا نمیکشد از سرش بلا ۱

هر که را بخویش خواند از کرم
بهر کشتنش می‌زند صلا ۲

بسکه میکشد عاشقان خود
گشته کوی او دشت کربلا ۳

دل نهان کند عشق او ولی
راز دل کند دیده بر ملا ۴

هر کسی شود غرق بحر عشق
کار افتدش با نهنگ لا ۵

ترک می‌مکن زانکه میدهد
دیده را ضیا سینه را جلا ۶

شد ز عشق یار حاصل صغیر
غصه و الم رنج و ابتلا ۷