شماره ۷۶ - لب تو ریخت چنان آبروی آب حیات

لب تو ریخت چنان آبروی آب حیات
که رخت خویش ز خجلت کشید در ظلمات ۱

من و گذشتن از چون تو دلبری حاشا
تو و نشستن با عاشقی چو من هیهات ۲

نه من وفات ندیدم که همچو من بسیار
بیافتند وفات و نیافتند وفات ۳

بسیر دادن جان آئیم بسر ورنه
گر از وفات بود آئی از چه وقت وفات ۴

زنند عشق پس از مرگ هم خلاصی نیست
گمان مبر دهدت مرگ از این کمند نجات ۵