شماره ۹۲ - آدمی را ز شرف تاج کرامت بسر است

آدمی را ز شرف تاج کرامت بسر است
حیف و صد حیف که بیچاره ز خود بیخبر است ۱

بنگر انسان و مقامش که بود محرم راز
خلوتی را که فلک حلقه بیرون در است ۲

هست انسان بمثل آینهٔی در بر دوست
او بخود ناظر از این آینه پا تا بسر است ۳

مطلع طلعت صانع شده مصنوع بلی
اندر آئینه عیان طلعت آئینه گر است ۴

همه ذرات بخورشید وجود آینه‌اند
روشن این آینه سان در بر هر با بصر است ۵

اختلاف صور افکنده جدائی ورنه
متحد معنی اشیا همه با یکدیگر است ۶

گو چو نرگس به چمن دیده‌گشائی بینی
زاب بیرنگ دوصد رنگ گل اندر نظر است ۷

خار و گل هر دو ز یک شاخ برآیند ولی
این یکی مرهم جان وان دگری نیشتر است ۸

ره بخلوتگه وحدت برو معنی دریاب
بگذر از عالم صورت که نزاع صور است ۹

هر بد و نیک به نسبت بود البته صغیر
باشد از بحر وجود آنچه خزف یا گهر است ۱۰