شماره ۱۰۴ - ز بسکه دیر شد ای دوست انتهای فراقت

ز بسکه دیر شد ای دوست انتهای فراقت
برفت از نظرم روز ابتدای فراقت ۱

همین نه من بفراق تو مبتلا شدم و بس
به هر که می نگرم هست مبتلای فراقت ۲

مگر بشر بت وصلم کنی علاج که دیگر
به هیچ به نشود درد بیدوای فراقت ۳

دل حزین نشود هیچگه زیاد تو خالی
انیس جان نبود هیچکس سوای فراقت ۴

کنار من که فراقت نشسته جای تو خواهم
شود دمی که نشینی تو باز جای فراقت ۵

ز من جدا نشود لحظه فراق و چه خوش بود
اگر وفای تو هم بود چون وفای فراقت ۶

فراق هم بفراق تو مبتلاست نداند
صغیر با که دهد شرح ماجرای فراقت ۷