شماره ۱۰۵ - خواهم ای شوخ ببوسم همهٔ اعضایت

خواهم ای شوخ ببوسم همهٔ اعضایت
گه ز پا تا به سر و گاه ز سر تا پایت ۱

حیلت انگیخته ام بلکه دو نوبت افتد
نوبت بوسه به لعل لب شکر خایت ۲

رونق قند برد قیمت شکر شکند
این حلاوت که بود در لب جان افزایت ۳

عاشقان گر بتو آرند هجوم این نه عجب
مگسانند که آیند پی حلوایت ۴

از که آموختی این شیوه که از غایت ناز
نیست جز درد دل و در دیدهٔ عاشق جایت ۵

کج نهادن کله و زلف بپا افکندن
راستی طرفه قبائی شده بر بالایت ۶

جویها هر طرف از دیده نمایم جاری
آیدم چون بنظر سرو قد رعنایت ۷

سر سیر چمنم نیست بدور رخ تو
چیست گل پیش گل روی چمن آرایت ۸

بیکی بوسهٔ جانان سر و جان ده چو صغیر
خواهی ار سود دو عالم بری از سودایت ۹