شماره ۱۱۳ - تا شدم از گردش چشم تو مست

تا شدم از گردش چشم تو مست
پای زدم یکسره بر هر چه هست ۱

تا ابد اندر دل ساغر بود
عکس تو ای ساقی بزم الست ۲

حسن تو تا شهرهٔ بازار شد
رونق بازار نکویان شکست ۳

ما نکشیم از سر کوی تو پای
تا به وصال تو بیابیم دست ۴

بر دل سنگین تو کاری نکرد
ناوک آهم که به خارا نشست ۵

از چه همی سجده کند بر رخت
گر نبود زلف تو آتش پرست ۶

زلف تو دام دل پیر و جوان
چشم تو بر هم زن هشیار و مست ۷

آن که به دام تو نیفتاد کیست
وانکه ز دام تو رهی جست و جست ۸

در یم چشمم پی ماهی دل
زلف تو انداخته قلاب و شست ۹

ماه جبین دید فراوان صغیر
مهر تو اندر دل او نقش بست ۱۰