شماره ۱۱۴ - ای به فدای تو من و هر چه هست

ای به فدای تو من و هر چه هست
وی تو حقیقت بت و من بت پرست ۱

دیگرم از غم نفسی هست نیست
از منت ای جان خبری نیست هست ۲

خار بیابان جنون نی همین
پای ز مجنون دل آزرده خست ۳

هر سر خاری که بپایش خلید
در دل و در دیدهٔ لیلی شکست ۴

ماه فلک پیش رخت منفعل
سرو چمن در بر بالات پست ۵

داشت ز غم دل سر دیوانگی
زلف تواش پای بزنجیر بست ۶

در ره عشق تو فتادم ز پای
آه نگیری گرم ای دوست دست ۷

در خم زلف تو مرا حال دل
هست همان حالت ماهی بشست ۸

یافت چه خوش حاصل ایام عمر
آن که شبی با تو به خلوت نشست ۹

تا ابد از عشق تو نالد صغیر
دیده رخت را چو به صبح الست ۱۰