شماره ۱۳۱ - هر که بدید از تو این فراخته قامت

هر که بدید از تو این فراخته قامت
گفت که یاران قیام کرده قیامت ۱

پیش تو سرو سهی ز پای درافتد
زانکه ندارد توان و تاب اقامت ۲

جز روش عشق و کار باده پرستی
آخر هر کار حسرتست و ندامت ۳

پا به سر جان نه و در آبره عشق
ورنه سر خویش گیر و راه سلامت ۴

همچو دهانت ز حسرت لبت ای شوخ
هیچ ز من جز سخن نمانده علامت ۵

هست ز چشم و لب تو آنچه بعالم
قصه ز سحر است و داستان ز کرامت ۶

ختم به نام تو دلبری بود و هم
ختم به نام ولی عصر‌ام امامت ۷

آنکه بحق قائمست و عالم هستی
نیست مگر ظل آن فراخته قامت ۸

بخت خدا داده چیست اینکه خدا کرد
خط غلامیش بر صغیر کرامت ۹