هوش مصنوعی:
این متن شعری است که بیانگر احساسات عمیق و عاشقانهی شاعر است. شاعر از عشق و محبت بیپایان سخن میگوید و از این که مورد بیمهری قرار گرفته، ابراز ناراحتی میکند. همچنین، شاعر از حسادت و رقابت در عشق و این که دیگران را در نزد معشوق بد نمیبیند، سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساساتی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند حسادت و رقابت در عشق نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد تا به درستی درک شود.
غزل ۳۸۵ - چه دیدی ای که هرگز بد نبینی
چه دیدی ای که هرگز بد نبینی
که سوی مبتلای خود نبینی ۱
عفا ک اله مرا کشتی و رفتی
نکو رفتی الاهی بد نبینی ۲
مجو پایان دریای محبت
که گردی غرق و آنرا حد نبینی ۳
ز مقصودم بر آوردی رقیبا
الاهی ره سوی مقصد نبینی ۴
چه طور بد ز من دیدی که سویم
به آن طوری که میباید نبینی ۵
منم وحشی همین مردود بزمش
به پیشش دیگران را بد نبینی ۶
که سوی مبتلای خود نبینی ۱
عفا ک اله مرا کشتی و رفتی
نکو رفتی الاهی بد نبینی ۲
مجو پایان دریای محبت
که گردی غرق و آنرا حد نبینی ۳
ز مقصودم بر آوردی رقیبا
الاهی ره سوی مقصد نبینی ۴
چه طور بد ز من دیدی که سویم
به آن طوری که میباید نبینی ۵
منم وحشی همین مردود بزمش
به پیشش دیگران را بد نبینی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۳۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۸۴ - چه خوش بودی دلا گر روی او هرگز نمیدیدی
گوهر بعدی:غزل ۳۸۶ - آتشی در جان ما افروختی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
