هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، بر اهمیت عشق و معنویت درونی تأکید دارد و بیان می‌کند که حقیقت در دل جستجو می‌شود نه در مکان‌های ظاهری مانند کعبه. شاعر از وابستگی به مال و جاه دنیوی دوری می‌کند و توکل به خدا را توصیه می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به داستان نمرود و قدرت الهی دارد و بر این نکته تأکید می‌کند که هیچ‌کس از رحمت خدا محروم نیست.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات تاریخی و مذهبی نیاز به درک بالاتری دارند.

شماره ۱۴۴ - از حرم بگذر که اینجا خرگه آنشاه نیست

از حرم بگذر که اینجا خرگه آنشاه نیست
کوی او را کعبه جز سنگ نشان راه نیست ۱

گرچه در دیر و حرم تابیده انوارش ولی
جز که در صحرای دل آنشاه را خرگاه نیست ۲

از شکایت گر زنی دم یار پوشد از تو رخ
آری آری در بر آئینه جای آه نیست ۳

عین وصلش می‌نماید هجر ورنه لحظهٔی
دست از زلف بلند آن پری کوتاه نیست ۴

تا نگردی نیست از هستی کجا یابی خبر
جز ز راه لا الهت ره به الا الله نیست ۵

از خدا توفیق جو شاید ز خود آگه شوی
کانکه از خود نیست آگه از خدا آگاه نیست ۶

ناوک نمرود را یزدان بخون آلوده کرد
تا بدانی هیچکس محروم از این درگاه نیست ۷

دولت فقرم چنانکرده است مستغنی که هیچ
در دل من آرزوی مال و فکر جاه نیست ۸

چندم از بدخواه می‌ترسانی ای ناصح برو
من نخواهم بهر کس بد با کم از بدخواه نیست ۹

عالمی را می‌توانی رام کرد از دوستی
هیچکس را در مقام دوستی اکراه نیست ۱۰

من گدای آستان شاه مردانم صغیر
چشم‌ام یدم بجز بر درگه آنشاه نیست ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۳ - با ما مگو که دیر کجا و حرم کجاست
گوهر بعدی:شماره ۱۴۵ - آنکه بهر جا عیان طلعت نیکوی اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.