شماره ۱۴۹ - آنکس آگه ز پریشانی احوال من است

آنکس آگه ز پریشانی احوال من است
که چو من بستهٔ آنزلف شکن در شکن است ۱

بار افکند به زلفش دلم از بهر غریب
هرکجا شب بسر دست درآید وطن است ۲

ندهم تاری از آن طره اگر بخشندم
هر قدر مشگ که در کشور چین و ختن است ۳

دهن اوست بسی تنگتر از غنچه ولی
تنگتر از دهن او دل خونین من است ۴

بهوای رخ معشوق و بیاد رخ گل
روز و شب زمزمه کار من و مرغ چمن است ۵

صحبت از کوه کن و قصه ز شیرین مکنید
دور دور من و آن خسرو شیرین دهن است ۶

دیدنش غم برد از دل که بود غبغب او
آب و خط سبزه و رخ معنی وجه حسن است ۷

سخنی گفت بگوش دل من پیر مغان
که دو عالم همه تفسیر بر آن یک سخن است ۸

هر کسی را بکسی چشم‌ام ید است و صغیر
بندهٔ عاطفت شیر خدا بوالحسن است ۹