هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولانا بر اهمیت انجام اعمال برای رضای خدا، رهایی از خودخواهی، و محبت به دیگران تأکید دارد. شاعر از پاکدلی، بخشش اغنیا به فقرا، و توکل به خدا سخن میگوید و اشاره میکند که خودپرستی مانع رسیدن به خداوند است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر برای درک و ارتباط بهتر، نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۷۷ - رندان عمل برای رضای خدا کنند
رندان عمل برای رضای خدا کنند
یعنی ز خویش خلق خدا را رضا کنند ۱
در هر صباح پاکدلان مسیح دم
انفاس خویش همره باد صبا کنند ۲
چون غنچه کز نسیم سحرگاه بشکفد
از کار بستهٔ دگران عقده وا کنند ۳
تا هست کیمیای محبت به حیرتم
خلق جهان چرا طلب کیمیا کنند ۴
گیتی بهشت نقد فقیر و غنی شود
گر اغنیا حقوق فقیران ادا کنند ۵
دیوار محکمی نتوان یافت در جهان
شاد آن کسان که تکیه بلطف خدا کنند ۶
ای کاش بودشان سفری در دل آنگروه
کز فکر خود سفر به بروج سما کنند ۷
هرگز نگشته جمع خودی با خدا صغیر
مردان خدا گرفته خودی را رها کنند ۸
یعنی ز خویش خلق خدا را رضا کنند ۱
در هر صباح پاکدلان مسیح دم
انفاس خویش همره باد صبا کنند ۲
چون غنچه کز نسیم سحرگاه بشکفد
از کار بستهٔ دگران عقده وا کنند ۳
تا هست کیمیای محبت به حیرتم
خلق جهان چرا طلب کیمیا کنند ۴
گیتی بهشت نقد فقیر و غنی شود
گر اغنیا حقوق فقیران ادا کنند ۵
دیوار محکمی نتوان یافت در جهان
شاد آن کسان که تکیه بلطف خدا کنند ۶
ای کاش بودشان سفری در دل آنگروه
کز فکر خود سفر به بروج سما کنند ۷
هرگز نگشته جمع خودی با خدا صغیر
مردان خدا گرفته خودی را رها کنند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - مگذار اینکه راز دلت بر زبان رسد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - قلم شرافت اگر دارد از رقم دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
