شماره ۱۸۷ - آن که از دوست بجز دوست تقاضا دارد

آن که از دوست بجز دوست تقاضا دارد
لاف عشق ار بزند دعوی بیجا دارد ۱

نازم آن شوخ که از غمزه و طنازی و ناز
دلبری را همه اسباب مهیا دارد ۲

در غم سلسلهٔ موی تو ای لیلی جان
همچو مجنون دل ما خیمه بصحرا دارد ۳

نکشد نیم نفس عشق تو پای از سر ما
این خود از غایت لطفی استکه با ما دارد ۴

دامنم پر گهر از چشمهٔ چشمست مدام
نازم این چشمه که ترجیح بدریا دارد ۵

چرخ را عشق درآورده بگردش این شاه
زیر فرمان ز ثری تا به ثریا دارد ۶

همه اجزاء جهان جاذب و مجذوب همند
راستی کارگه صنع تماشا دارد ۷

ناتوان را که بود بهر رعایت مسئول
آن که بازوی هنرمند و توانا دارد ۸

کی بحال تو بسوزد دل دلدار صغیر
شمع از سوزش پروانه چه پروا دارد ۹