هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی به بیان احساسات عمیق عاشقانه، گذر از تعلقات دنیوی و وابستگی به معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند لعل لب یار، مسیح و بیمار، داغ لاله و گل بی‌خار، عشق و دلدادگی را توصیف می‌کند. همچنین، مفاهیمی مانند گذشت از جان، عفو الهی و تأثیر معشوق بر زندگی عاشق نیز در شعر دیده می‌شود.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۱۹۰ - بر دل چو یاد لعل لب یار بگذرد

بر دل چو یاد لعل لب یار بگذرد
گویی مسیح بر سر بیمار بگذرد ۱

صد داغ لاله را بنهد روی داغ اگر
روزی بباغ آن گل بی خار بگذرد ۲

یکبار هر که بنگرد آن روی دلربا
از جان و دین و دل همه یکبار بگذرد ۳

چشم یقین گشا و رخش بی گمان ببین
حیفست عمر جمله به پندار بگذرد ۴

هوشیار دیده ایم بسی مست می‌رود
مرد آن که مست باشد و هشیار بگذرد ۵

بر بازوی کمان کشت ای مدعی مناز
تیر دعا ز گنبد دوار بگذرد ۶

رشگ آیدم ببخت بلند صبا که آن
هر نیم شب بگیسوی دلدار بگذرد ۷

عاشق ز جان خویش تواند گذشت لیک
هرگز گمان مدار که از یار بگذرد ۸

در خانهٔی که پرده گشاید ز چهره یار
تا عرش نور از سر دیوار بگذرد ۹

بگذشت بر صغیر و نشاند آتش غمش
آنسان که عفو حق بگنهکار بگذرد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۹ - هر چند دانمت مهر ای نازنین نباشد
گوهر بعدی:شماره ۱۹۱ - خواجه را گوی که از زیر زمین یاد کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.