شماره ۲۱۴ - در ملک وجود آنچه که از خاک برآید

در ملک وجود آنچه که از خاک برآید
آن به که عدم گردد و از تاک برآید ۱

خورشید فلک تیره شود روز جهان شب
گر دود دل من سوی افلاک برآید ۲

یکتن ز همه خلق جهان زنده نماند
آن روز که شمشیر تو بی باک برآید ۳

مقتول خم ابروی تو روز قیامت
از زیر لحد با دل صد چاک برآید ۴

دانی چه بود صیقل آئینهٔ خاطر
آهی که سحر از دل غمناک برآید ۵

جز عجز و تضرع ببرت تحفه چه آریم
خاکیم و بجز عجز چه از خاک برآید ۶

در حشر کند دوزخیان را که بهشتی
این کار صغیر از شه لولاک برآید ۷