شماره ۲۲۱ - هر زمان زلف چو زنجیر توام یاد آید

هر زمان زلف چو زنجیر توام یاد آید
دل دیوانه‌ام از غصه به فریاد آید ۱

کبک قد تو مگر دیده که در طرف چمن
خنده اش بر قد سرو قد شمشاد آید ۲

ز آه من روی تو افروخته گردد آری
گردد افروخته آتش چو بر آن باد آید ۳

من که بی یاد مه روی تو نتوانم بود
چه شود کز منت از مهر دمی یاد آید ۴

شب هر جمعه بدان ذوق بمیخانه روم
که مرخص شده طفل از بر استاد آید ۵

کام شیرین شودم تلخ و سرشگم گلگون
هر دمم یاد ز ناکامی فرهاد آید ۶

نتوان گفت که ناید بسرم یار صغیر
آید‌ اما چکنم کز ره بیداد آید ۷