شماره ۲۲۲ - ما را به یمن عشق روا از توکام شد

ما را به یمن عشق روا از توکام شد
صد شکر کار ما به محبت تمام شد ۱

دوشین ببزم قصهٔ خوبان همی گذشت
تا عاقبت به نام تو ختم کلام شد ۲

زین بعد ما و عشق تو زیرا که پیش از این
پختیم هر خیال به عشق تو خام شد ۳

با یاد موی و روی تو ما را چه سالها
هی شام و صبح گشت و همی صبح و شام شد ۴

در حیرتم که راحتی اندر زمانه چیست
یا بهر عاشقان تو راحت حرام شد ۵

از من بمرغهای چمن ای صبا بگوی
کان مرغ پرشکسته گرفتار دام شد ۶

از جامه ها نبود مرا غیر حرقه ئی
آن خرقه هم بمیکده در رهن جام شد ۷

گردون بود کمینه غلامی ز درگهش
آنکو بدرگه شه مردان غلام شد ۸

از روی سعی کعبه کند طوف آندلی
کو از صفا محبت وی را مقام شد ۹

مهرش مجو صغیر ز هر سقلهٔ دنی
این نعمت عظیم نصیب عظام شد ۱۰