هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، مینوشی، وحدت وجود، و رهایی از قید و بندهای دنیوی میپردازد. شاعر از نوشیدن می به عنوان نمادی از شادی و رسیدن به حقیقت یاد میکند و زهد خشک را به نقد میکشد. همچنین، عشق را به عنوان راهی برای رسیدن به جاودانگی توصیف میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و استعارههای پیچیدهای است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۲۲۹ - می بنوش اکنون که چون هنگام محشر میشود
می بنوش اکنون که چون هنگام محشر میشود
تاک طوبی گردد و خمخانه کوثر میشود ۱
نوش آندردی که چون در ساغر صافش کنی
عکس موجودات عالم نقش ساغر میشود ۲
زاهدان از زهد خشک و ما بمی تر دامنیم
آتش آیا شعله ور در خشگ یا تر میشود ۳
جان برقص آید مدامم زانکه هر سو بنگرم
پیش چشمم صورت جانان مصور میشود ۴
چون معلق زلف او دیدم بآذرگون عذار
شد یقینم کافران را جا در آذر میشود ۵
کوهکن زد تیشه بر سر خویش را از پا فکند
تا بدانی طی راه عشق از سر میشود ۶
نگذری تا در ره جانان ز جان خود صغیر
کی حیات جاودان بهرت میسر میشود ۷
تاک طوبی گردد و خمخانه کوثر میشود ۱
نوش آندردی که چون در ساغر صافش کنی
عکس موجودات عالم نقش ساغر میشود ۲
زاهدان از زهد خشک و ما بمی تر دامنیم
آتش آیا شعله ور در خشگ یا تر میشود ۳
جان برقص آید مدامم زانکه هر سو بنگرم
پیش چشمم صورت جانان مصور میشود ۴
چون معلق زلف او دیدم بآذرگون عذار
شد یقینم کافران را جا در آذر میشود ۵
کوهکن زد تیشه بر سر خویش را از پا فکند
تا بدانی طی راه عشق از سر میشود ۶
نگذری تا در ره جانان ز جان خود صغیر
کی حیات جاودان بهرت میسر میشود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۸ - ساقی چه باده بود که بر من حواله کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۰ - ترکان چشم او پی خونریزی منند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
