شماره ۲۴۱ - خدا را جمع نتوان با هوا کرد

خدا را جمع نتوان با هوا کرد
یکی از این دو را باید رها کرد ۱

ولی ترک خدا کردن محالست
که هر کس کرد خود را مبتلا کرد ۲

به ملک عافیت ره برد آنکو
به دانایی حذر زین ابتلا کرد ۳

خنک آنکو به توفیق خدایی
خدا بگرفت و ترک هر هوا کرد ۴

زهی دانای رند با کفایت
که بر حد کفایت اکتفا کرد ۵

خد ا زآنکس رضا باشد که خود را
به تقدیر خدای خود رضا کرد ۶

رضا دادند مردان هر قضا را
بلی کس پنجه نتوان با قضا کرد ۷

تو بستی عهد با حق بندگی را
بعهد ای بنده می‌باید وفا کرد ۸

اگر خود بنده هستی بنده آخر
به کار خواجه کی چون و چرا کرد ۹

الا ای همنشین مطلب نگهدار
صغیرت حق صحبت را ادا کرد ۱۰