شماره ۲۵۳ - ساقی از رطل گران دوش سبکبارم کرد

ساقی از رطل گران دوش سبکبارم کرد
تهی از خویش به یک ساغر سرشارم کرد ۱

کاش از این زودتر‌ام وختی استاد مرا
پیشهٔ عشق که وارسته ز هر کارم کرد ۲

عجب از صورت زیبای تو ای معنی حسن
که تماشای تو چون صورت دیوارم کرد ۳

جلوه داد آن که گل روی ترا در نظرم
سیر از سیر گل و گردش گلزارم کرد ۴

بیشتر دارمت از جان خود ایدوست عزیز
گرچه عشقت ببر خلق جهان خوارم کرد ۵

شکرلله شدم آزاد ز هر دام که بود
تا که تقدیر بدام تو گرفتارم کرد ۶

سالها معتکف صومعه بودم آخر
عشقت انگشت نمای سر بازارم کرد ۷

فخرم این بس بدو عالم که خدا همچو صغیر
یکجهت بندهٔ درگاه ده و چارم کرد ۸