هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از عشق و دل‌بستگی شاعر به معشوق سخن می‌گوید. شاعر از زلف یار، خواب دیدار، ناله‌های بی‌اثر، اسارت در کمند عشق، و تأثیرات عشق بر جوان و پیر سخن می‌گوید. همچنین، او از وصال و هجران و شربت وصل یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند اسارت در عشق و ناله‌های عاشقانه نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۲۶۵ - هر چه خواهم سخن از زلف تو سازم تحریر

هر چه خواهم سخن از زلف تو سازم تحریر
درهم افتد خط و گردد همه شکل زنجیر ۱

خواب دیدم که رسیدم به لب آب بقا
ای بت نوش لب این خواب چه دارد تعبیر ۲

نالهٔ من که اثر در دل فولاد کند
در دل سخت تو از چیست ندارد تأثیر ۳

نه همین من به کمند تو گرفتارم و بس
کیست آنکس که نباشد بکمند تو اسیر ۴

مژه و ابرویت ای ترک چه خواهند ز خلق
کاین یک از تیغ ببندد ره و آن یک از تیر ۵

خاک کوی تو شود هر که بکوی تو فتد
بسکه خاک سر کوی تو بود دامن گیر ۶

بشبی وصل تو ای یار شود پیر جوان
بدمی هجر تو ای دوست جوان گردد پیر ۷

در مقامی که به عشاق دهی شربت وصل
هست شایسته که اول بچشانی به صغیر ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۴ - مراست نام علی بهر جسم و جان تعویذ
گوهر بعدی:شماره ۲۶۶ - دوشین بگوش دلم‌ آمد ز مرغ سحر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.