هوش مصنوعی: این شعر از مولانا با موضوعات اخلاقی و عرفانی، به انسان‌ها هشدار می‌دهد که از غفلت و دلبستگی به دنیا دوری کنند. شاعر با اشاره به گذرا بودن زندگی و مرگ بزرگان و زیبارویان، مخاطب را به تفکر دربارهٔ سرانجام خود و انجام اعمال نیک دعوت می‌کند. همچنین، پندهایی دربارهٔ دوری از شیطان، پرهیز از آزار دیگران و اهمیت فضیلت و هنر ارائه می‌شود.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند مرگ و هشدارهای جدی ممکن است برای کودکان کم‌سن مناسب نباشد.

شماره ۲۶۶ - دوشین بگوش دلم‌ آمد ز مرغ سحر

دوشین بگوش دلم‌ آمد ز مرغ سحر
کای خفته خیز ز جا بر بند بار سفر ۱

رفتند همسفران زیشان تو مانده قفا
غافل ز دوری ره خفته به راهگذر ۲

ای کرده دین خدا در کار دنیی دون
عاقل نکرده چنین دیوانهٔی تو مگر ۳

گه گه ز کاخ و سرا بگذر به مقبره ها
رو جای خویش ببین ماوای خود بنگر ۴

بس خسروان که چو زد کوس رحیل فلک
نه زورشان باجل ره برگرفت و نه زر ۵

بس مهوشان که نهان گشتند زیر زمین
با قد غیرت سرو با روی رشگ قمر ۶

ای مست آز ترا باشد اجل بکمین
داری چها که بدل داری چها که بسر ۷

فضل و هنر اگرت باید ز من بشنو
آور بدست دلی این است فضل و هنر ۸

ماند بدون سخن مال جهان بجهان
از آن بکن عملی همراه خویش ببر ۹

شیطان چه کرده ببین با بوالبشر پدرت
هان ای پسر از او بنما همیشه حذر ۱۰

پند صغیر شنو آزار خلق مکن
کان هست نزد خدا از هر گناه بتر ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۵ - هر چه خواهم سخن از زلف تو سازم تحریر
گوهر بعدی:شماره ۲۶۷ - روزی ار غم برود نیست مرا یار دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.