شماره ۲۶۹ - رهد ز زلف تو دل در بر من آید باز

رهد ز زلف تو دل در بر من آید باز
اگر که صعوهٔ مسکین رهد ز چنگل باز ۱

بیک نگاه تو از هوش آنچنان رفتم
که تا بصبح قیامت بخود نیایم باز ۲

تو را بکنج لب لعل دانهٔ خالی است
که مرغ جان بهوایش همی کند پرواز ۳

بغیر چشم تو کز غمزه صید خلق کند
بروزگار کس آهو ندیده تیرانداز ۴

اگر تو قبله مقصود نیستی از چیست
دو ابروی تو بچشم آیدم بوقت نماز ۵

چه مظهری تو که لعل لب تو‌ام وزد
بصد چو عیسی مریم کرامت و اعجاز ۶

بخاکپای تو کردم نیاز هستی خویش
بنازمت که تو هستی هنوز بر سر ناز ۷

بغیر روی توام در نظر نمی آید
چه در یمین و یسار و چه در نشیب و فراز ۸

شگفت نیست ز منصور اگر اناالحق گفت
که از تمامی اشیا بر آید این آواز ۹

چه رازها که ز پیر مغان شنید صغیر
بمجلسی که صبا هم نبود محرم راز ۱۰