شماره ۲۷۰ - یار عاشق کش ما دوش بصد عشوه و ناز

یار عاشق کش ما دوش بصد عشوه و ناز
گفت با زمرهٔ عشاق که آرید نیاز ۱

باری ای عاشق بیچاره مرو جز به نشیب
که بدامان وصالش نرسد دست فراز ۲

عشق پروانه بنازم که بدلخواهی شمع
ترک جان کرده و از شوق بسوز است و گداز ۳

صورت از دست بنه سیرت محمود بیار
تا شوی مقبل محمود حقیقی چو ایاز ۴

کاهلی گر نخوری باده که بهر همه کس
پیر میخانه کریم است و در میکده باز ۵

آن زمانی که رسد سر حقیقت بظهور
ای بس افسوس که بیهوده خورند اهل مجاز ۶

رند باش و هنر‌ام وز ز رندان قدیم
تا بری گوی هنر از فلک شعبده باز ۷

ای صغیرا ز برت این رخت ریا بیرون کن
آستین تو بود کوته و دست تو دراز ۸